Een dag toe ek nog jonk was toe sit  ek in die kantien

Toe drink ek daar n dop of twee

Ting ting waar dit bing

Ek vra toe vir my maters om met my na die huis te gaan

Want die pad loop langs die kerk hof en dit is n donker maan.

Maar niemand van my vriende wou toe saam gaan toe moes ek

Alleen verby die kerk hof gaan en dis n nare plek

Ek loop toe een stap links van my sien spoke daar

En elkeen dra n doodskis o hulle lyk tog altte naar

Koor

Die een ou spook was vet en die ander ou spook was maar

Hulle sit daar in die kerkhof saam die hele lot by mekaar

Die een klom skree ja ja die ander klomp skree ho-ho

Hulle lyk so bleek daar in die maan hulle wil my nie laat staan

Een van die spoke praat met my toe val ek op my knie

Hy se toe hy gelewe het toe seil hy op die see

Hy was maar altyd een matroos dit was so na sy sin

Maar waar hy nou van daan af kom is die water alte min

Die ander ou spokie se vir my hy was n ou soldaat

Hy het nog nooit baklei nie maar hy weet om dood te praat

En eendag se sy offisier hy moet na die oorlog gaan

Hy skrik toe so geweldig dat hy sommer dood neerslaan

koor

Written by